Panda je mali gradski auto, delo italijanskog proizvođača automobila FIAT-a. Prvi primerci Pande Classic su sišli sa proizvodne trake 1980. godine a proizvodio se sve do septembra 2003. godine, kada ga je u proizvodnim halama „zamenilo“ potpuno novo vozilo poznato kao Panda Nuova – odnosno Nova Panda. Model Classic se proizvodio 23 godine u mnogobrojnim varijantama sa veoma raširenom paletom motora, počevši od motora zapremine 652 ccm sa vazdušnim hlađenjem ugrađivanim u FIAT 126 – poznatijem kao Peglica, pa preko dobro poznatih 750ccm, 900ccm agregata do modernih FIRE 1000ccm i 1100ccm motora u raznim kombinacijama ubrizgavanja goriva (karburatori, SPi, MPi). Takođe je postojala varijanta sa 1.301 ccm diesel motorom pozajmljenim iz modela Fiat Ritmo i Fiat Uno.

 

Pandu Classic, konstruisao je Giorgetto Giugiaro, koji spada u najznačajnija imena u oblasti dizajna automobila i koji je svojim dizajnom uveliko uticao na razvoj automobilske industrije, podarivši izgled Fiat Pandi, VW Golfu, Audi 80, Fiat Uno-u i mnogim drugim automobilima. Prilikom razvoja FIAT Pande Classic Giugiarov tim je od FIAT-a dobio nekoliko krucijalnih zahteva koji su se uglavnom svodili na sledeće: Napraviti mali gradski auto, prilagođen mladima i manjim porodicama, jeftin za proizvodnju i eksploataciju, da ima praktičan i maksimalno iskorišćen prtljažni prostor koji se može obaranjem zadnjeg sedišta povećati, enterijer izrađen od jeftinih materijala koji bi omogućili jednostavno održavanje (na prvim modelima presvlake sedišta i prednja polica od platna se skidala na driker i prala u mašini za veš), pouzdan u eksploataciji i jednostavan za održavanje. Sve navedeno je i ispoštovano, iako te zahteve nije bilo lako pomiriti u jednom jedinom modelu vozila.

Tokom 23 godine proizvodnje dosta sklopova je unapređivano a najviše se eksperimentisalo sa pogonskim agregatima. Do 1996 godine proizvođeni su modeli koji su u sebi imali klasično karburatorsko snabdevanje gorivom, da bi se nakon toga prešlo najpre na SPI – single point ubrizgavanje, a od 2000 godine na sasvim moderno MPi- Multi point ubrizgavanje, koje kontroliše kompleksan ECU (Engine Computer Unit) što je omogućilo dve bitne stvari, a to su znatno poboljšane performanse i ekonomičnost motora zapremine 1,1 litar, te primenu ovog rešenja u drugim modelima FIAT-a, kao što su Punto, Nova Panda, Palio i Seicento . Pored eksperimentisanja sa motorima različite zapremine i sistemima ubrizgavanja, 1986 godine predstavljena je prva i poslednja krupnija modifikacija karoserije, enterijera i vešanja. Zadnje ogibljenja je modernizovano prelaskom sa rešenja baziranog na lisnatim oprugama i krutoj osovini na takozvani omega-bar, rešenje sa klasičnim amortizerima i spiralnim oprugama što je donekle poboljšalo udobnost u vožnji. Na karoseriji su odrađene minimalne izmene poput one kod zadnjih rubova (poprimili su izgled prednjih), redizajniranja branika i zadnjih vrata, uklanjanja širokih plastičnih lajsni sa bokova, promena izgleda prednje maske i tome slično. Noviji modeli su izrađeni od galvanizovanog lima što je u velikoj meri poboljšalo otpornost na koroziju. U unutrašnjosti su inovacije pretrpeli komandna tabla i sedišta.

Pored verzije sa pogonom na prednje točkove sredinom 1983. godine ponuđena je i opcija sa vučom na sva četri točka. Veoma značajna činjenica je da su Pandi 4x4 ovaj pogon specijalno  konstruisali stručnjaci austrijske firme Puch-Steyr, koji su jedna od najpoznatijih kompanija za razvoj terenskih i vojnih vozila namenjenih upotrebi u ekstremno teškim uslovima. Model Panda 4x4 je zbog svoje upotrebljivosti, jednostavnosti i izdržljivosti postao prava legenda među terencima, te se primerci koji su još u upotrebi redovno pojavljuju na skupovima i takmičenjima poput relija Pariz-Dakar, a među ljubiteljima terenaca i danas izaziva simpatije i poštovanje. Dobar primerak polovne Pande Classic sa pogonom 4x4 i danas dostiže veoma visoke, skoro približne cene ceni novog vozila što dodatno govori u prilog velikoj upotrebnoj vrednosti. Veoma često se može primetiti kao deo voznog parka raznih javnih službi (kod policije, šumarskih gazdinstava, nacionalnih parkova, vatrogasnih službi, službama spasavanja na planinama) širom Evrope.

Trebalo bi napomenuti činjenicu da je Panda Classic jedan od prvih automobila za čije je pogonske agregate primenjena robotizacija procesa sklapanja, u vidu FIRE tehnologije (First Integrally Robotized Engine) koju je zajedno sa nekoliko američkih kompanija razvio FIAT. Glavna odlika FIRE tehnologije i njeno poboljšanje u odnosu na manuelni rad koji je do tada korišćen prilikom sklapanja motora je u tome da se klipovi, klipnjače, karike i cilindri premeravaju i sortiraju pre sklapanja od strane robota, te da se dimenzije ovih sklopova razvrstavaju u više od 200 predefinisanih dimenzija u mašini za automatsko sortiranje i razvrstavanje, te da se kasnije u procesu proizvodnje automatskom obradom podataka pri sklapanju motora uklapaju cilindri, klipovi i karike koji se po dimenzijama najbolje međusobno uklapaju (isto važi i za ostale pokretne delove motora) tako da sklopove koji idealno pasuju na kraju sastavljaju roboti, a kao krajnji rezultat dobijena je FIRE masina, koja je u praksi dokazala da ima vek eksploatacije od oko 300.000-350.000 kilometara, što se za pogonski agregat malog gradskog automobila smatra veoma uspešnim.